2010 | Evaluatie risicogericht toezicht

De Inspectie van het Onderwijs voerde een evaluatie uit van het risicogerichte toezicht. De inspectie voerde de evaluatie zelf uit en werd daarbij begeleid door een externe en interne referentiegroep.¹ Het rapport voor primair en voortgezet onderwijs verscheen in april 2010 en daarin werden de volgende conclusies getrokken: 

Betere detectie van tekortkomingen

'Het risicogerichte toezicht heeft ertoe geleid dat scholen nauwgezetter worden gevolgd en daardoor beter worden gedetecteerd als ze tekortkomingen vertonen. Gelijktijdig met de invoering van het risicogerichte toezicht is het aantal zwakke en zeer zwakke scholen in primair en voortgezet onderwijs afgenomen. Of dat mede een gevolg is van het risicogerichte toezicht, is nog niet aan te tonen.

De risicoanalyse slaagt er goed in risicovolle scholen te detecteren. Het is vrijwel uitgesloten dat scholen aan de aandacht ontsnappen en dat leerlingen daardoor onderwijs van onvoldoende kwaliteit blijven krijgen. De risicoanalyse zou wel nog verder kunnen worden verbeterd om de efficiency te vergroten. […]

Vermindering van de toezichtlast

Het risicogerichte toezicht heeft geleid tot een algemene reductie van de toezichtlast bij scholen voor primair en voortgezet onderwijs van ruim 46 procent. Bij scholen die goed presteren is deze reductie nog wat groter. Zwakke of zeer zwakke scholen krijgen juist een aanzienlijke vergroting van de toezichtlast met 60 procent. Die is erop gericht de school zo snel mogelijk weer aan de eisen te laten voldoen.

Actievere betrokkenheid van besturen

De bestuursgerichte benadering heeft ertoe geleid dat besturen actiever betrokken zijn bij de borging en verbetering van de kwaliteit van hun scholen. Dat effect is sterker in het primair onderwijs dan in het voortgezet onderwijs. Besturen maken meer werk van de kwaliteitszorg met betrekking tot hun scholen. Dat uit zich onder meer in een grotere informatievraag bij de scholen van het eigen bestuur.'²